کتاب بهرام

ماوراء الطبیعه یا "فراطبیعی" (Supernatural) به پدیده‌ها، نیروها و موجودات اشاره دارد که از نظر علمی و طبیعی قابل توضیح نیستند و به طور کلی فراتر از قوانین معمول طبیعت قرار دارند. این مفهوم در بسیاری از فرهنگ‌ها و سنت‌های مذهبی به‌ویژه در زمینه‌های فلسفی، دینی و فرهنگی، حضور دارد و می‌تواند به مقولات مختلفی از جمله موجودات افسانه‌ای، قدرت‌های غیرطبیعی، و پدیده‌های نادر و غیرقابل توضیح اشاره کند.

ریشه‌شناسی و مفهوم کلی

کلمه "ماوراء الطبیعه" از دو بخش تشکیل شده است:

1. ماورا: به معنای "فراتر از" یا "بالاتر از".
2. طبیعه: به معنای "طبیعت" یا "دنیای مادی" که به پدیده‌های طبیعی و قابل اندازه‌گیری اشاره دارد.

بنابراین، ماوراء الطبیعه به معنای پدیده‌هایی است که از دایره قوانین شناخته‌شده طبیعت فراتر رفته و نمی‌توانند با اصول علمی و تجربی توضیح داده شوند. این پدیده‌ها معمولاً به امور ماورایی یا غیرمادی، مانند ارواح، شیاطین، موجودات فرازمینی، معجزات دینی و پدیده‌های غیرقابل پیش‌بینی اشاره دارند.

شاهنامه، اثر جاودان حکیم ابوالقاسم فردوسی، یکی از بزرگ‌ترین سروده‌های حماسی در تاریخ ادبیات جهان است. این اثر که به زبان فارسی نوشته شده، شامل نزدیک به ۵۰٬۰۰۰ تا ۶۱٬۰۰۰ بیت شعر است و روایتگر تاریخ و اسطوره‌های ایران از آغاز تا دوران حملهٔ اعراب به ایران در قرن هفتم میلادی می‌باشد. فردوسی در سرودن این حماسه بیش از سی سال زمان صرف کرد و هدف او حفظ و نگهداری فرهنگ و تاریخ ایران باستان بود. شاهنامه به سه بخش اسطوره‌ای، پهلوانی و تاریخی تقسیم می‌شود و به صورت منظوم در بحر متقارب سروده شده است.

منابع و الهام‌های فردوسی در سرودن شاهنامه

شاهنامهٔ فردوسی تنها اثر مستقلی نیست که به موضوعات ملی ایران پرداخته است. پیش از فردوسی، مسعودی مروزی بخش‌هایی از شاهنامه را در بحر هزج نظم کرده بود که متأسفانه تنها سه بیت از آن به‌جا مانده است. همچنین، دقیقی نیز به نظم درآوردن برخی داستان‌های ملی ایران را آغاز کرد، اما کار او ناتمام ماند تا فردوسی آن را تکمیل کند. شاهنامهٔ ابومنصوری، که به احتمال زیاد منبع اصلی فردوسی برای سرودن شاهنامه بوده است، یکی از مهم‌ترین منابعی بود که فردوسی از آن بهره جست.

ابوالقاسم فردوسی توسی، شاعر بزرگ ایرانی و سرایندهٔ شاهنامه، یکی از نام‌آورترین چکامه‌سرایان پارسی‌گوی تاریخ است که آثارش در ادبیات فارسی و جهانی جایگاهی ویژه دارد. فردوسی در سال ۴۱۶ هجری قمری (۴۰۳ هجری شمسی) در توس متولد شد و در ۴۰۰ هجری قمری (۱۰۱۰ میلادی) شاهنامه را در هفتاد و یک سالگی به پایان رساند. این اثر عظیم حماسی نه تنها بیانگر تاریخ ایران باستان است بلکه هویت ملی ایرانیان را در پس از اسلام حفظ و گسترش داد.

فردوسی در سرودن شاهنامه، با بهره‌گیری از منابع مختلف تاریخی و افسانه‌ای ایرانی همچون شاهنامهٔ ابومنصوری، تلاش کرد تا فرهنگ و تاریخ پیش از اسلام ایران را زنده نگه دارد. وی با استفاده از زبان فارسی و در پیوند دادن فرهنگ ایران باستان و ایران اسلامی، شاهنامه را به عنوان اثری فرهنگی و تاریخی از نسل‌های گذشته به نسل‌های آینده منتقل کرد.

عصر یخبندان به دوره‌های طولانی و سرد در تاریخ زمین‌شناسی گفته می‌شود که در آن دمای کره زمین به‌طور قابل توجهی کاهش می‌یابد و حجم زیادی از آب دریاها به شکل یخ در قطب‌ها و دیگر نواحی یخ می‌بندد. این دوره‌ها باعث تغییرات بزرگ در محیط زیست و اکوسیستم‌های کره زمین می‌شود و در نهایت تأثیرات چشم‌گیری بر تکامل زندگی موجودات مختلف دارد.

1. تعریف و انواع عصر یخبندان

عصر یخبندان به طور کلی به دوره‌ای گفته می‌شود که در آن یخچال‌های طبیعی (گلیشرها) گسترش پیدا کرده و سطح دریا کاهش می‌یابد. این دوره‌ها ممکن است به‌طور موقت و در مقیاس‌های مختلف زمانی اتفاق بیفتند. دو نوع عمده عصر یخبندان وجود دارد:

اتمسفر، یا جو، لایه‌ای از گازها است که اطراف یک سیاره، مانند زمین، را احاطه کرده و تحت تأثیر گرانش سیاره در جای خود نگه داشته می‌شود. این لایه از گازها علاوه بر فراهم کردن شرایط زیست‌محیطی برای موجودات زنده، نقش‌های حیاتی دیگری مانند محافظت از سیاره در برابر تابش‌های مضر خورشید و تنظیم دمای سطح زمین را نیز ایفا می‌کند. جو زمین از پنج لایه اصلی تشکیل شده که هر کدام ویژگی‌های خاص خود را دارند. این لایه‌ها به ترتیب از نزدیک‌ترین لایه به سطح زمین عبارتند از: تروپوسفر، استراتوسفر، مزوسفر، ترموسفر و اگزوسفر.

اجزای جو زمین

جو زمین از ترکیب چندین گاز مختلف تشکیل شده است که مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از:

1. نیتروژن (N₂): حدود ۷۸٪ از جو زمین را نیتروژن تشکیل می‌دهد. این گاز عمدتاً غیر فعال است و در فرآیندهای زیستی یا شیمیایی خیلی دخالت نمی‌کند.

مساحت کل زمین حدود 510.1 میلیون کیلومتر مربع است که از این مقدار:

1. مساحت خشکی‌ها: تقریباً 149.1 میلیون کیلومتر مربع (این بخش شامل قاره‌ها و جزایر است).
2. مساحت آب‌ها: حدود 361 میلیون کیلومتر مربع (این بخش شامل اقیانوس‌ها، دریاها و دریاچه‌ها است).

بنابراین، حدود 71 درصد از سطح زمین پوشیده از آب است و 29 درصد آن به خشکی اختصاص دارد.

برای محاسبه میزان خشکی به ازای هر انسان، باید مساحت خشکی‌ها را به تعداد جمعیت زمین تقسیم کنیم.

مساحت خشکی‌ها حدود 149.1 میلیون کیلومتر مربع است. جمعیت جهانی هم به طور تقریبی حدود 8 میلیارد نفر (8,000,000,000 نفر) است.

محاسبه به این صورت خواهد بود:

حیات بر روی سیاره زمین به مجموعه‌ای از عوامل و شرایط خاص بستگی دارد که وجود آن‌ها برای پایداری و تداوم زندگی ضروری هستند. این عوامل به طور کلی به دسته‌های مختلفی تقسیم می‌شوند که هر یک نقشی حیاتی در پشتیبانی از حیات دارند:

1. آب (H₂O)

• ضرورت: آب به عنوان یک حلال و محیطی برای واکنش‌های شیمیایی در سلول‌ها و بدن موجودات زنده عمل می‌کند. آب همچنین در تنظیم دمای بدن و انتقال مواد مغذی و ضایعات نقش دارد.
• ویژگی‌ها: زمین تنها سیاره‌ای است که به طور طبیعی آب مایع در سطح خود دارد. این ویژگی برای حیات ضروری است، زیرا زندگی بدون آب نمی‌تواند وجود داشته باشد.

2. جو زمین

ارز دیجیتال (Cryptocurrency) به نوعی از پول الکترونیکی گفته می‌شود که به‌طور کامل به صورت دیجیتال یا مجازی وجود دارد و از فناوری رمزنگاری برای امنیت استفاده می‌کند. برخلاف ارزهای سنتی یا فیات (مثل دلار یا یورو)، ارزهای دیجیتال به‌طور متمرکز کنترل نمی‌شوند و اغلب از سیستم‌های غیرمتمرکز و شبکه‌های همتا به همتا (P2P) برای انجام تراکنش‌ها بهره می‌برند.

۱. ویژگی‌های اصلی ارزهای دیجیتال

1. غیرمتمرکز بودن: بسیاری از ارزهای دیجیتال از یک شبکه بلاک‌چین (Blockchain) استفاده می‌کنند که به‌صورت غیرمتمرکز عمل می‌کند. این یعنی هیچ نهاد مرکزی یا دولتی مانند بانک‌ها نمی‌توانند آن‌ها را کنترل کنند. بلاک‌چین یک دفترکل دیجیتال است که تمامی تراکنش‌ها را به‌صورت عمومی و غیرقابل تغییر ثبت می‌کند.

بلاکچین (به انگلیسی: Blockchain) یک تکنولوژی نوآورانه است که به طور ساده می‌توان آن را به‌عنوان یک دفترکل دیجیتال و غیرمتمرکز در نظر گرفت. این دفترکل برای ثبت اطلاعات به‌گونه‌ای امن و شفاف استفاده می‌شود، بدون اینکه نیاز به یک شخص یا نهاد مرکزی باشد تا داده‌ها را مدیریت کند. به‌عبارت دیگر، بلاکچین نوعی پایگاه‌داده است که اطلاعات در آن به‌صورت زنجیره‌ای و شفاف ذخیره می‌شود.

اجزای اصلی بلاکچین:

1. بلاک‌ها (Blocks): اطلاعات در بلاکچین در واحدهایی به نام "بلاک" ذخیره می‌شوند. هر بلاک شامل تعدادی تراکنش (یا اطلاعات) است. مثلاً در بلاکچین بیت‌کوین، هر بلاک شامل جزئیات مربوط به تراکنش‌های ارسال و دریافت بیت‌کوین است.

2. زنجیره (Chain): بلاک‌ها به‌صورت زنجیره‌ای به یکدیگر متصل هستند. یعنی هر بلاک حاوی ارجاعی به بلاک قبلی خود است. این پیوندها باعث می‌شود که اطلاعات ذخیره‌شده در بلاکچین تغییر ناپذیر و امن باقی بماند.