معرفی و زندگینامه
ابوعبدالله جعفر بن محمد بن حکیم بن عبدالرحمن بن آدم، مشهور به رودکی (۲۴۴ – ۳۲۹ هجری قمری)، نخستین شاعر بزرگ پارسیگوی ایرانی در دورهٔ سامانی و به عنوان “پدر شعر فارسی” شناخته میشود. رودکی در روستای بَنُج رودک (پنجکنت کنونی در تاجیکستان) به دنیا آمد و در نزدیکی نَخشَب و سمرقند زندگی میکرد. او در دربار امیر نصر سامانی محبوبیت بسیاری کسب کرد و ثروت قابل توجهی به دست آورد.
رودکی به خاطر خلق آثار ادبی و شعری فراوانش شناخته شده است. او حدود یکصد هزار بیت شعر سروده و در زمینههای دیگر همچون موسیقی و آواز نیز فعالیت داشته است. با این حال، تنها بخشی از آثار او به دست ما رسیده است و تعداد ابیات باقیمانده از او حدود ۱۰۴۷ بیت گزارش شده است.
سبک و ویژگیهای شعر