کوچنشینی (به انگلیسی : Nomadism) یکی از ویژگیهای ابتدایی زندگی انسانها در طول تاریخ بوده است که بر اساس آن، انسانها به دنبال منابع طبیعی مختلف، از جمله غذا و آب، به طور مداوم از مکانی به مکان دیگر حرکت میکردند. این سبک زندگی در بسیاری از جوامع ابتدایی و قبایل، حتی در دورههای پیش از تاریخ، مشاهده میشد و تاثیرات زیادی بر شکلگیری فرهنگها، جوامع و توسعه تمدنهای بشری داشته است.
تعریف کوچنشینی: کوچنشینی به طور کلی به شیوهای از زندگی اطلاق میشود که در آن انسانها به دلیل عدم استقرار در یک مکان ثابت، به طور منظم و مداوم از مکانی به مکان دیگر نقل مکان میکنند. این حرکت به دلایل مختلفی مانند تأمین غذا، شرایط اقلیمی، شکار، یا به دلیل منابع طبیعی میتواند صورت بگیرد. جوامع کوچنشین معمولاً به صورت گروهی زندگی میکنند و برای تأمین نیازهای اولیه خود مانند غذا، سرپناه و امنیت، به طور دائمی در حال جابجایی هستند.
ویژگیهای جوامع کوچنشین: