تا به حال دقت کردهاید که یک خبر بد میتواند تمام روزتان را خراب کند، اما چند خبر خوب تأثیر خیلی کمتری روی حالوهوایتان دارند؟
یا اینکه وقتی تیترهای خبری را میبینید، ناخودآگاه بیشتر جذب خبرهای نگرانکننده، ترسناک یا خشمبرانگیز میشوید؟
این موضوع تصادفی نیست. مغز انسان به طور طبیعی طوری طراحی شده که به اطلاعات منفی حساستر باشد. در روانشناسی به این پدیده میگویند:
«سوگیری منفیگرایی» (Negativity Bias)
یعنی مغز ما اطلاعات منفی را:
سریعتر تشخیص میدهد
عمیقتر پردازش میکند
و ماندگارتر به خاطر میسپارد
اما چرا؟
مغز ما برای بقا ساخته شده، نه برای خوشحال بودن
در طول بیشتر تاریخ تکامل انسان، دنیا جای امنی نبوده است.
برای نیاکان ما، نادیده گرفتن یک تهدید میتوانست مرگبار باشد، اما نادیده گرفتن یک اتفاق خوب معمولاً خطری نداشت.
فرض کنید انسانی اولیه دو صدا میشنود:
صدای پرندهها
صدای خشخش علفها که ممکن است نشانه حضور یک شکارچی باشد
اگر او نسبت به صدای دوم حساستر نباشد، ممکن است زنده نماند.
در نتیجه، مغز انسان بهمرور طوری تکامل پیدا کرده که اول تهدید را ببیند، بعد بقیه چیزها را.
این همان پایه زیستی سوگیری منفیگرایی است.