سازمان ملل متحد یک نهاد بینالمللی است که پس از جنگ جهانی دوم در ۲۴ اکتبر ۱۹۴۵ تأسیس شد تا جایگزین «جامعه ملل» شود. هدف اصلی آن حفظ صلح و امنیت جهانی، توسعه روابط دوستانه بین ملتها، و پیشبرد همکاریهای اقتصادی، اجتماعی و حقوق بشری است.
۱. تاریخچه تأسیس
پیشینه: پس از شکست جامعه ملل در جلوگیری از جنگ جهانی دوم، کشورهای پیروز (متفقین) نیاز به یک سازمان قویتر احساس کردند.
منشور ملل متحد: در ۱۹۴۵ در سانفرانسیسکو توسط ۵۱ کشور امضا شد و اساسنامه سازمان را تشکیل داد.
اولین جلسه: در ۱۹۴۶ در لندن برگزار شد.
۲. ارکان اصلی سازمان ملل
سازمان ملل ۶ رکن اصلی دارد:
الف) مجمع عمومی (General Assembly)
وظیفه: بحث درباره مسائل جهانی مانند صلح، بودجه، و عضویت کشورها.
اعضا: تمام ۱۹۳ کشور عضو (هر کشور ۱ رأی دارد).
تصمیمگیری: با دو-thirds اکثریت در مسائل مهم (مانند بودجه یا امنیت جمعی).
ب) شورای امنیت (Security Council)
وظیفه: حفظ صلح و امنیت بینالمللی (مانند تحریمها یا مداخلات نظامی).
-
اعضا:
۵ عضو دائم (آمریکا، روسیه، چین، فرانسه، انگلیس) با حق وتو.
۱۰ عضو غیردائم (برای ۲ سال توسط مجمع عمومی انتخاب میشوند).
ج) دبیرخانه (Secretariat)
وظیفه: اجرای برنامههای سازمان (مانند عملیات صلحبانی).
دبیرکل: رئیس اجرایی سازمان (در حال حاضر آنتونیو گوترش از پرتغال).
د) شورای اقتصادی و اجتماعی (ECOSOC)
وظیفه: هماهنگی امور اقتصادی، اجتماعی و محیط زیستی (مانند برنامههای توسعه سازمان ملل).
ه) دیوان بینالمللی دادگستری (ICJ)
وظیفه: حل اختلافات حقوقی بین کشورها (مقر آن در لاهه هلند است).
و) شورای قیمومت (Trusteeship Council)
وظیفه: نظارت بر مستعمرات سابق تا استقلال (از ۱۹۹۴ غیرفعال شده است).
۳. برنامهها و نهادهای تخصصی
سازمان ملل صدها آژانس تخصصی دارد، از جمله:
یونیسف (حمایت از کودکان)
سازمان بهداشت جهانی (WHO)
یونسکو (فرهنگ و آموزش)
برنامه جهانی غذا (WFP)
۴. دستاوردها و چالشها
دستاوردها:
جلوگیری از جنگ جهانی سوم.
کمک به استقلال بیش از ۸۰ کشور (مانند اندونزی و نامیبیا).
تصویب اعلامیه جهانی حقوق بشر (۱۹۴۸).
چالشها:
حق وتو توسط قدرتهای بزرگ (مانند جنگ سوریه).
کمبود بودجه (برخی کشورها حق عضویت نمیپردازند).
عدم اجرای قطعنامهها (مانند مسئله فلسطین).
۵. آیا سازمان ملل قدرتمند است؟
نقاط قوت: تنها جایی است که تمام کشورها میتوانند گفتگو کنند.
نقاط ضعف: وابستگی به قدرتهای بزرگ و کمبود ابزار اجرایی.
سخن پایانی:
سازمان ملل مانند یک پارلمان جهانی عمل میکند که با وجود کاستیها، هنوز بهترین امید برای حل بحرانهای بینالمللی است.