ضربالمثل «روزگار آئینه را محتاج خاکستر کند!» یکی از اصطلاحات پرمعنی و تأملبرانگیز در زبان فارسی است که برای اشاره به ناپایداری و نامردی روزگار به کار میرود. این ضربالمثل بیانگر این مفهوم است که همانطور که آئینه (نماد پاکی، روشنایی و شفافیت) ممکن است به دلیل دود و خاکستر تیره و کدر شود، روزگار نیز میتواند افراد پاک، با شأن و رتبهی بالا را به وضعیتی پست و دونمایه دچار کند. به عبارت دیگر، این ضربالمثل به ناپایداری شرایط زندگی و بیوفایی روزگار اشاره میکند که حتی افراد بزرگ و شریف را ممکن است به پایینترین سطح بکشاند.
ریشه و مفهوم ضربالمثل:
این ضربالمثل از یک تصویر قدرتمند استفاده میکند: آئینه که نماد پاکی، روشنایی و شفافیت است، ممکن است به دلیل دود و خاکستر تیره و کدر شود. این تصویر نشاندهندهی این است که روزگار نیز میتواند افراد پاک و با شأن را به وضعیتی پست و دونمایه دچار کند. این ضربالمثل به ناپایداری و نامردی روزگار اشاره دارد و به ما یادآوری میکند که حتی افراد بزرگ و شریف نیز ممکن است در شرایط سخت، به وضعیتی پست و دونمایه دچار شوند.